Episode Transcript
[00:00:00] Merhaba, bugün sosyal medya hesaplarımız üzerinden sorulan en önemli ve yaşamımızı en çok etkileyen soruya cevap vereceğiz. Bir kişi nasıl Hristiyan olur? Bu bir yaşam tarzı seçimi veya kültürel bir kimlik beyanı değildir. Bu, egemen Tanrı ile barışmak ve onun kralına girmekle ilgili varoluşsal bir meseledir. Cevabı bulmak için spekülasyonlara veya kişisel deneyimlere değil, Tanrı'nın sözlerine yani kutsal kitaba dönmeliyiz. Özellikle kilisenin doğduğu gün elçi Petrus'un verdiği ilk vaaza, elçilerin işleri ikinci bölüme bakacağız. Bu metin müjdenin özünü gözler önüne serer. Nasıl Hristiyan olunur sorusuna iyi bir cevap verebilmemiz için atmamız gereken birkaç adım vardır. İlk adımımız teşhis. Yani insanlığın temel sorunu, ana sorunu nedir? Bir tedaviye başlamadan önce hastalığın doğru teşhis edilmesi gerekir. İnsanlığın temel sorunu kutsal kitabın günah olarak adlandırdığı radikal bir bozulmadır. Günah, yalnızca ahlaki kusurlardan oluşan bir liste değildir. Tanrı'ya karşı bir isyan, onun egemenliğini reddetip kendi kendimizin tanrısı olma girişimidir. Bu yaratıcımıza karşı bir ihanettir. Sonucu ise Tanrı'dan kaçınılmaz bir yabancılaşmadır. Yeşaya 59-2 şöyle der. Ama suçlarınız sizi Tanrı'nızdan ayırdı. Günahlarınızdan ötürü onun yüzünü göremez, sesini işitemez oldunuz. Elçi Petrus, Pentikos gününde bu gerçeği dinleyicilerin somut eylemlerine bağlayarak keskin bir şekilde ortaya koydu. Onların sadece genel anlamda günahkar olduklarını değil, aynı zamanda Tanrı'nın Mesih'ini bizzat reddetme suçuna ortak olduklarını ilan etti. Bu suç, İsa Mesih'in müjdesini duyan herkes için geçerlidir. Petrus, elçilerin işlerini ikirmişse şöyle der.
[00:01:41] Yasa tanımaz kişiler ifadesine dikkat edin. Bu sadece Romalı askerleri değil, Tanrı'nın yasasına isyan eden tüm günahkar insanlığı temsil eder. Bu bizim hikayemizdir. Günahımız bizi yalnızca Tanrı'dan ayırmakla kalmaz. Aynı zamanda bizi onun haklı ve kutsal gazabının altına sokar. Bu teşhis olmadan müjdenin ne kadar iyi bir haber olduğunu asla kavrayamayız.
[00:02:11] İkinci adım ise Tanrı'nın bu teşhise cevabı nedir? Yani günah problemimizi nasıl çözecek Tanrı? Tanrı bizi bu isyan ve yargı durumunda bırakmadı. O kendi doğasına uygun bir şekilde hem adaletini hem de sevgisini ortaya koyan bir çözüm tedarik etti. Bu çözüm bir dizi kural veya bir felsefe değil, bir kişidir.
[00:02:31] İsa Mesih. Peki İsa kimdir? O yalnızca iyi bir öğretmen veya büyük bir peygamber değildir. O ezelden beri var olan Tanrı'nın ta kendisi olan Sözü'dür. Yuhanna 1-1 ve 1-14'te başlangıçta Söz vardı, Söz Tanrı'yla birlikteydi ve Söz Tanrı'ydı. Söz insan olup aramızda yaşadı der. Dahası o sadece dünya tarihinin sahnesine giren bir kişi değil, aynı zamanda Tüm kainatın yaratıcısı ve sürdürücüsüdür. Kolosaliler 1.16 ve 17'de şöyle der. ''Nitekim gökte ve yeryüzünde görünen ve görünmeyen her şey O'nda yaratıldı. Her şey O'nun aracılığıyla ve O'nun için yaratıldı. O her şeyden öncedir ve her şey O'nda varlığını sürdürür.'' der. İşte kainatın egemeni olan bu Mesih insan oldu ve kusursuz bir hayat yaşadı. Ardından çarmıhta günahlarımızın cezasını ve Tanrı'nın gazabını kendi üzerine aldı. İşte bu Hristiyanlık inancının kalbidir. İsa bizim günahlarımızın cezasını çarmıhta kendi üzerine aldı. Bu Tanrı'nın adaleti ve sevgisinin buluştuğu noktadır. Yani suçlu olan bizdik ama cezayı bizim yerimize o çekti. O bizim vekilimiz oldu. İbraniler 2.14 Bu çocuklar etten ve kandan oldukları için İsa ölüm gücüne sahip olanı yani iblisi ölüm aracılığıyla etkisiz kılmak üzere onlarla aynı insan yapısını aldı der. İbraniler 2.17'de şunu görürüz. Bunun için her yönden kardeşlerine benzemesi gerekiyordu. öyle ki Tanrı'ya hizmetinde merhametli ve sadık bir başkain olup halkın günahlarını bağışlatabilsin. Petrus'un vaazının en güçlü noktası ise şudur. İnsanlığın en kötü eylemi olan çarmıh, Tanrı'nın egemen planının bir parçasıydı ve bu plan günahın getirdiği ölümü ve ölüm korkusunu kaldıran dirilişle Doru'ya ulaştı. Elçilerin işleri 224. Tanrı ise ölüm acılarına son vererek onu diriltti. Çünkü onun ölüme tutsak kalması olan haksızdı der. Diriliş Tanrı'nın, İsa'nın kurbanlık kabul ettiğinin ilahi beyanıdır. Bu onun günah ve ölüm üzerindeki kesin zaferidir ve kurtuluşumuzun tek nesnel temelidir. Şu ana kadar nasıl Hristiyan olunur sorusunu cevaplayabilmek için iki şeye baktık. İlk başta teşhis koyduk. Yani günahkar olduğumuzu gördük. İkincisinde ise bu probleme Tanrı'nın cevabının ne olduğuna baktık. Yani bizi bu günah probleminden Tanrı nasıl kurtaracaktı? Bu yüzden şu soruyu sordular. Kardeşler ne yapmalıyız? Bu soru pasif bir entelektüel merak değil, acil bir eylem arayışıdır. Petrus'un Elçilenişleri 2.38'deki cevabı nettir. Tövbe edin. Her biriniz İsa miskin adıyla vaftiz olsun. Böylece günahlarınız bağışlanacak ve kutsal ruh armağını alacaksınız. Bu çağrı iki ayrılmaz eylemi içerir. Birincisi tövbe. Tövbe duygusal bir pişmanlıktan ibaret değildir. Zihnin, bağlılıkların ve iradenin radikal bir şekilde yeniden yönlendirilmesidir. Günaha ve kendi benliğimize sırt çevirip yüzümüzü tamamen Tanrı'ya ve O'nun egemenliğine dönmektir. İkincisi ise iman. İman belirsizliğe atılan bir adım değildir. İmanın değeri ne kadar güçlü olduğunda değil, neye veya kime dayandığındadır. Ve Hristiyan imanın dayandığı tek sağlam temel ise İsa Mesih'in kendisidir. Hristiyan olmak için gereken iman, İsa'nın sizin günahlarınız için öldüğünü ve dirildiğini bilmek, bu gerçeğin doğruluğunu kabul etmek, Ve kurtuluş için tamamen ve yalnızca O'na güvenmektir. Romalılar 10.9'da şöyle der. İsa'nın Rab olduğunu ağzınla açıkça söyler ve Tanrı'nın O'nu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen kurtulacaksın. Kurtuluş bizim yaptığımız iyi işlerin bir ödülü değildir. Tanrı'nın yalnızca Mesih'e iman edenlere sunduğu bir lütuf armağınıdır. Dolayısıyla bir Hristiyan olmak için Tanrı'ya şöyle sesleniriz. Tanrım isyanımı ve günahımı kabul ediyorum. Kendi kendimi kurtaramayacağımı biliyorum.
[00:06:28] Tövbe ediyor ve yolumdan dönüyorum. İsa Mesih'in benim cezamı çektiğini ve benim doğruluğum olmak için dirildiğine iman ediyorum. Lütfen beni lütfunla kabul et. Hayatımı sana teslim ediyorum. İsa Mesih'in adıyla amin. Eğer İsa Mesih'i Efendimiz ve Rabbiniz olarak kabul ederek, onun öldüğüne ve üçüncü günde dirildiğine yürekten iman ediyorsanız, bilmeniz gereken çok önemli bir şey var. Artık sizin kimliğiniz aynı değil. Bu da dördüncü adımımız. Tövbe ve imanla Tanrı'ya döndüğünüzde konumunuz radikal bir şekilde değişir. Artık Tanrı'nın düşmanı değil onun ailesinin bir üyesi olursunuz. Ve bu yeni kimliğin en önemli sonucu İsa'nın hayatınızdaki yeni rolüdür. Petrus vaazını bu sarsıcı ilanla bitirir. Elçilerişleri 2.36'da Tanrı sizin çarmıha geldiğiniz İsa'yı hem Rab hem Mesih yapmıştır. Burada bir şeye dikkat etmeliyiz. Türkçedeki o yapmak kelimesi. İsa'nın o anda Rab diye terfi ettiği gibi yanlış bir anlama yol açabilir. Metnin asıl vurgusu bu değildir. Petrus'un söylediği şey şudur. İnsanlığın reddettiği ve aşağıladığı İsa, Tanrı tarafından dirilişiyle yüceltilmiş ve tüm kâinatın önünde olması gereken yere yani mutlak egemenlik ve vaat edilen kurtarıcık konumuna resmen oturtulmuştur. Bu bir yaratma eylemi değil, bir taç giyme töreni, bir yüceltme ilanıdır. Hristiyan olmak bu yüceltilmiş İsa'nın önünde diz çöküp, sen benim Rabbimsin demektir. Bu bağlılığın bir sonucu olarak Tanrı vaat ettiği en büyük armağını verir. Kutsal ruh. O artık sadece dışarıdan etkileyen değil, içinizde yaşayan bir varlıktır. 1. Konütler 6.19'da şöyle der. Bedeninizin Tanrı'dan aldığınız ve içinizdeki kutsal ruhun tapınağı olduğunu bilmiyor musunuz? Kendinize ait değilsiniz. Kutsal ruh bizim ruhsal doğuşumuza işaret eder. Tanrı'nın sözünü anlamamız için bizleri aydınlatır. Bizi kutsal kılar ve Tanrı'nın çocuğu olduğumuza dair bize güvence verir. Hristiyan olmak bir hedefe varmak değil bir yolculuğa başlamaktır. Tanrıyla tekrardan Aden bahçesinde olduğu gibi yürümektir. Bu yolculuk kutsallıkta büyüme yani Mesih'e daha çok benzeme sürecidir. Bu süreçte kendi gücümüze bırakılmadık. Tanrı büyümemiz için bize lütuf araçları vermiştir. İlk kilise bu araçlara adanmıştı. Elçilerin İşleri 242'de bunlar kendilerine elçilerin öğretisine, paydaşlığa, ekmek bölmeye ve duaya adadılar der. Bu dört pratik bizim ruhsal yaşamımızın temel direkleridir. Tanrı'nın sözünü öğrenmek, diğer imanlarla samimi bir paydaşlık içinde olmak, birlikte dua etmek ve Rabbin sofrasında Mesih'in fedakarlığını anmak. Bu yüzden müjdeye sadık bir yerel kiliseye katılmak bir seçenek değil, bir zorunluluktur. İhtiyacımız var birbirimizden öğrenmeye. Kutsal kitap izole bir Hristiyanlık modelini tanımaz. İbrahimler 10, 24 ve 25'te şöyle der. Birbirimizi sevgi ve iyi işler için nasıl gayrete getirebileceğimizi düşünelim. Bazılarının alıştığı gibi bir araya gelmekten vazgeçmeyelim. O günün yaklaştığını gördükçe birbirimizi daha da çok yüreklendirelim der. Özetle Hristiyan olmak, günahkar durumunuzu kabul etmek, Kurtuluş için yalnızca İsa Mesih'in kimliğine ve yaptıklarına iman etmek, tövbeyle ona dönmek ve hayatınızın kontrolünü Rabbiniz olarak ona teslim etmektir. Bu kolay bir yol vaadi değildir. İsa dünyada sıkıntınız olacak dedi. Ülkemizde Hristiyan olmak, Özellikle Türk veya Kürt bir Hristiyan olmak hiç de iyi karşılanmayabiliyor. Ancak İsa Mesih şu zafer dolu güvenceyi bizlere verdi. Ama cesur olun ben dünyayı yendim. Hristiyan olmak entelektüel bir onaydan daha fazlasını gerektirir. Bu tüm varlığınızla yüceltilmiş kral İsa Mesih'in önünde diz çökme çağrısıdır. Eğer kutsal ruh yüreğinizde bu gerçeklere tanıklık ediyorsa daha fazla beklemeyin. Ona gelin. İşte kapıda durmuş, kapıyı çalıyorum. Biri sesimi işitir ve kapıyı açarsa onun yanına gireceğim. Ben onunla, o da benimle birlikte yemek yiyeceğiz der.
[00:10:30] İzlediğiniz için çok teşekkürler. Umarım biraz daha fazla bilgi edinmenizi sağlamışımdır. Sorularınız varsa yorumlarda paylaşmayı unutmayın. Eğer bizimle paylaşmak istediğiniz bir şey varsa, eğer bugün iman ettiyseniz sosyal medya hesaplarının üzerinden bizlere ulaşabilirsiniz. Kendinize iyi bakın, esen kalın.
