Neden Hristiyan Olmalıyım? | İçindeki Boşluğu Doldurmak

[00:00:00] Neden sürekli bir sonraki şeyi kovaladığımızı hiç düşündün mü? Yeni bir telefon, bir sonraki tatil, mezuniyet, terfi, listemiz hiç bitmiyor. Maddi olarak ne kadar iyi durumda olursak olalım, o garip, peki sırada ne var hissi hala bizi buluyor. Filozof ve matematikçi Blaise Pascal bu duruma yüzlerce yıl önce ışık tutmuş aslında. O, bu hissi şöyle açıklıyor. Bu özlenme çaresizlik, insanda bir zamanlar gerçek bir mutluluk olduğunu gösterir. Şimdi geriye onun boş bir izi kaldı. İşte o boşluk, içimizde adeta bir yapboz parçasının eksikliği gibi. Peki bu eksik parça ne? Ve daha da önemlisi, bu boşluğu kalıcı olarak nasıl dolduracağız? İşte bu noktada Pascal çözümünü de sunuyor. Bu sonsuz boşluk ancak sonsuz ve değişmez bir şeyle yani Tanrı'nın kendisiyle doldurulabilir. O boşluğu doldurmak için her şeyi deneriz ama hiçbirinin kalıcı bir tatmin vermediğini acı bir şekilde tecrübe ederiz. Peki bu yapboz parçası en başta neden kayboldu? Hikayenin en başına dönersek insanın Tanrı ile tam bir uyum içinde olduğunu görürüz ama sonra insan hayatının kontrolünü kendi eline almak istedi. Tanrı'ya kenara çekil, artık hayatımı ben yöneteceğim demeyi seçti. Bu seçim aradaki en değerli bağlantıyı kopardı. O mükemmel uyum bozuldu. İşte bu kopuş anı yani günah her şeyi değiştirdi. Ve ölüm hayatımızın korkutucu bir parçası haline geldi. Ve bu ilk kopuş zamanla daha derin kırılmalara ve acılara yol açtı. Günah kelimesi genellikle yanlış anlaşılır. Orijinal anlamı ise bir okçuluk terimidir. Hedefi ıskalamak. Hedefi vuramadığımız her an yaşam amacımızdan daha da uzaklaşıyoruz. [00:01:26] Peki bu kırılmış ilişkiyi onarmak için plan neydi? [00:01:29] Ne yapmalıyız diye düşünmeden önce Tanrı'nın ne yaptığına bakalım. Bizim o kopuk bağlantıyı kendi çabamızla onarmamız imkansız. Bu yüzden Tanrı bizzat kendisi insan olup aramıza geldi. Günah işlemeyen yani hedefi hiç ıskalamayan tek kişi olarak yaşadı. [00:01:42] Peki bu neden bu kadar önemliydi? [00:01:44] Çünkü borçlu başka bir borçlunun borcunu ödeyemez. Bizim günah borcumuzu ödeyebilecek tek kişi hiç günaha olmayan biri olmalıydı dedik. [00:01:52] Ve şimdi planın en akıl almaz kısmına geliyoruz. Bizim günahlarımızın bedelini o yükleyen de. Tanrı'nın alçak gönüllü ve fedakâr yaklaşımını gereksiz bulan ve gurur meselesi yapan çok insan var. Fakat Siyasodus'un dediği gibi, İsa gururlanmadan yaklaşabileceğiniz ve umutsuzluğa kapılmadan önünde alçalabileceğiniz bir Tanrı'dır. Bizim ödememiz gereken bedeli o ödedi, bizim hak ettiğimiz ölümü ise kendisi yaşadı. Ama üç gün sonra dirilişiyle günahın laneti ölümü ve ölüm korkusunu yendi. Peki buna karşılık biz ne yapmalıyız? Cevap düşündüğünden daha basit. Tövbe etmek. Ama dur, hemen o bildiğin anlamda değil. Tövbe etmek, her şeyi ben kontrol ederim, ben çözerim inadından vazgeçip hayatının kontrolünü Tanrı'ya, İsa aracılığıyla teslim etmektir. Tanrı bizi sadece sonuçlardan değil, aynı zamanda kendimizden kurtarıyor. İsa diyor ki, ben insanlar yaşama, bol yaşama sahip olsunlar diye geldim. Bu sorunları yok etme vaadinden çok daha fazlası. Bu onunla birlikte yeni bir başlangıç, günahın gücünden özgürlük ve sonsuz bir umut vaadidir. Peki senin, Tanrı'nın bu fedakâr davetine cevabın ne olacak? Çünkü hayatın bu soruya verdiğin cevabın yansıması olacak.