Hayatta kendimize baktığımızda, bizi Tanrı'nın önünde kabul edilebilir kılan nedir?
Yaptığımız iyilikleri sayarak mı ya da kendimizi başkalarıyla kıyaslayarak mı O'na yaklaşırız? Eski bir hikayede, ibadethaneye giden iki kişiden biri, tüm iyi işlerini gururla yaptığı ve anlattığı için Tanrı'nın gözünde hiçbir değer bulamadı.
Diğeri ise, kendi hatalarının farkında olan, içten bir tevazuyla kendini alçaltan bir vergi görevlisiydi; onun samimi yakarışı Tanrı'ya ulaştı.
Gerçek iç huzur ve Tanrı katında kabul, kendi çabalarımızla veya mükemmel olmaya çalışmakla elde edilemez. Bu ancak, kendi eksikliklerimizi ve yanlışlarımızı dürüstçe kabul edip Tanrı'nın sınırsız sevgisine ve affediciliğine sığınmakla mümkündür. Çünkü O'nun merhameti, bizim tüm eksikliklerimizi aşar.
Alkolik Kocamdan Kaçtım | Bir Müslümanın İsa Mesih'i Tanıma Hikayesi Silahların arasında kurşunlar yanımdan geçerken, alkolik ve narsist bir eşin şiddetiyle bir evde tutsakken...
İyi ve kötünün bu dünyada neden yan yana büyüdüğünü hiç düşündünüz mü? Tanrı neden tarladaki "yabani otları" hemen söküp atmıyor? Tiranus'un bu yeni bölümünde,...
Gerçek Sevgi - Neden ve Nasıl Hristiyan Olduk?Sedat ve Gülay Torun, Gaziantep'ten gelen, beş çocuklu Alevi bir ailedir. Yoksulluk, insanların güvensizliği ve hayatın zorlukları...